Wail
\Wail\, v. t. [imp. & p. p.
Wailed; p. pr. & vb. n.
Wailing.] [OE. wailen, weilen, probably fr. Icel. v[ae]la; cf. Icel. v[ae], vei, woe, and E. wayment, also OE. wai, wei, woe. Cf.
Woe.] To lament; to bewail; to grieve over; as, to wail one's death. --Shak.
[1913 Webster]